اساساً بخش اعظمی از عقب ماندگی ها و توسعه نیافتگی های کشور به موضوعات و مسائل فرهنگی بر می گردد.
اساساً بخش اعظمی از عقب ماندگی ها و توسعه نیافتگی های کشور به موضوعات و مسائل فرهنگی بر می گردد. بیش از یک دهه است که شعارهای سال حول محور اقتصاد و زیر مجموعه های آن مثل سرمایه گذاری، کار، اشتغال، تولید، صادرات، تقویت پول ملی، افزایش درآمد سرانه، کاهش تورم و… تئوریزه و تعیین و مطرح می شود؛ اما عدم تحقق رضایت بخش آن ها عمدتاً بر می گردد به اوضاع و احوال نا به سامان فرهنگی!؟
در این باره نه تنها استان اردبیل نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ بلکه از این حیث دچار یک غفلت بزرگ تاریخی شده است و اگر توجه و اهتمام جدی به آن نشود، مطمئناً هیچ تغییر مثبت و سازنده ای در مناسبات اجتماعی و اقتصادی استان به وجود نخواهد آمد.
اینک به مواردی از آفت ها و آسیب های فرهنگی که جامعه و مخصوصاً مدیران و سازمان ها به آن مبتلا هستند تیتروار اشاره می شود:
۱) فقر تحقیقاتی و مطالعاتی و پژوهشی، سرانه مطالعه کم،
فقدان ابتکار عمل و خلاقیت و نوآوری و کارآفرینی و… .
۲) گرفتاری و روز مرگی، تنگناهای معیشتی، عدم طرح جامع واقع بینانه قابل قابل دسترس و اجرا، نداشتن راهبرد و نقشه راه مشخص، نگاه عمدتاً بخشی و جزیره ای به امورات، پروژه ها و پدیده ها و… .
۳) عصبیت ابن خلدونی از نوع مرض قوم مداری، هم ستیزی، کشمکش و رقابت های منفی و تخریبی میان ذی نفعان و تعمیم و کشیده شدن آن ها به درون جامعه و آحاد مردم که عملی بسیار خطرناکی است و می تواند موجب نفاق، تفرقه و تشتت شود، در حالی که کشور نیازمند وفاق و همدلی ست.
۴) تنگ نظری، تفاخر و تفرعن خلاف مبانی و اصول شرعی و عرفی رایج که موجب بسته شدن جامعه، نزول و سقوط سطح سرمایه های اجتماعی و حس اعتماد به مسئولین و میزان مشارکت های مردم در عرصه های مختلف می شود.
۵) آفت کشنده قضاوت های ارزشی، پیش داوری ها، تصورات و احکام قالبی که منجر به تبعیض, دسته بندی و طبقه بندی آحاد جامعه به شهروندان درجه یک، درجه دو و… می شود.
۶) شکل گیری طبقه خاص و کانون های قدرت با اسامی و عناوین مختلف که از انحصارات و امتیازات ویژه برخوردارند.
۷) واکنش های هیستریک، شیوع پروپاگاندا و شایعه پراکنی و… برای بزرگنمایی چیزهای کوچک و ناچیز، و بی مقدار جلوه دادن خسارت های کلان و عملکردهای نامطلوب.
