چهل سال بعد در چنین روزهایی! / 8 شهریور 1444

علی زراندوز

چهل سال پس از آن که رئیس مجلس وقت کشور گفت: «مردم از اداره کشور حذف شده اند!». نامبرده در حالی که از یک گردش در خیابان های پایتخت باز می گشت در جمع خبرنگاران حاضر شده و گفت: «امروز بنده طی گشت و گذاری که در شهر داشتم، متوجه شدم نه تنها مردم از اداره کشور، بلکه کلاً از سطح خیابان ها و معابر کشور هم حذف شده اند!». البته رئیس مجلس، در ادامه با توضیحات یکی از خبرنگاران متوجه شد که مردم حذف نشده اند، بلکه در اثر تحمل مشکلات اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در چند دهه اخیر، چنان زیر بار سنگین این مشکلات پهن شده اند که تقریباً از کنار دیده نمی شوند و فقط وقتی از رو به رو به آنها نگاه کنید، قابل مشاهده هستند! این خبرنگار در ادامه برای اثبات ادعایش، به سمت پهلو چرخید و به دلیل ضخامت چند میلیمتری اش، مثل بقیه مردم عادی کاملاً از دید رئیس محترم مجلس، محو شد!

***
چهار دهه پس از آن که یکی از مجریان تلویزیون خطاب به طرف های اروپایی در مذاکره با ایران گفت: «جنگ اول به از صلح آخر! خسارت مکانیسم ماشه را تحمل می کنیم، مهلت آن را تمدید نکنید!». نامبرده به همراه تعداد دیگری از مجریان صاحب نظر صدا و سیما در زمینه سیاست خارجی به مذاکرات خارجی اعزام شده و وزیر امور خارجه و سایر اعضای تیم مذاکره کننده هم برای اجرای برنامه های این مجری ها در استودیوهای صدا و سیما حاضر شدند؛ کاری که به گفته یکی از مسئولان صدا و سیما که نمی خواست نامش فاش شود، باید زودتر انجام می شد و متاسفانه چهل سالی در این زمینه تاخیر به وجود آمد که معلوم نیست چه کسی پاسخگوی خسارت های وارد شده به حزب و جناح ما، در این مدت است!

***
چهل سال از زمانی که دولت، لایحه صدور گواهینامه موتورسیکلت برای زنان را به مجلس فرستاد می گذرد و این لایحه هم مثل حذف فیلترینگ، همچنان بین دولت و دستگاه های دیگر فقط پاس کاری می شود! به همین دلیل، یکی از بانوان شاغل در پیک موتوری، ضمن تماس با یکی از خبرنگاران بخش اجتماعی یکی از جراید اعلام کرد حاضر است بدون دریافت هیچ هزینه ای، سر راهِ رساندنِ بسته هایِ مردم، این لایحه را هم بین دستگاه های مختلف جا به جا کند تا بلکه کار رسیدگی به آن زودتر انجام شود!

***
چهار دهه پس از دستگیری سارقی که سنگ قبر هنرمندی را از قطعه هنرمندان به سرقت برده بود، جمعی از هنرمندان درگذشته با صدور بیاینه ای از دیار باقی، اعلام کردند از این که سرانجام دزدان، چیز دندان گیری برای سرقت از هنرمند جماعت پیدا کرده اند، بسیار خوشحال بوده و از شادی در کفن خود نمی گنجند! در بخشی از این بیانیه آمده است: «راستش ما هنرمندان، در زمان زندگی خاکی آن قدر از نظر مالی در مضیقه بودیم و کسی برای هنرمان تره هم خرد نمی کرد که اگر گذر دزدی در تاریکی شب به منازل ما می افتاد، جز یک استکان آب خنک و مقادیر زیادی شرمندگی، چیز مناسبی نداشتیم تقدیم دزدان محترم کنیم و با شرمندگی مجبور بودیم آنها را تا دم در، بدرقه کنیم! لیک اکنون که چیز دندان گیری از یک هنرمند به دست سارقی افتاده، خوشحالیم که حداقل سنگ قبرمان، ما را نزد سارقان رو سفید کرد! به قول شاعری خطاب به دزد سنگ قبرش: “بعد صد سال اگر بر سرِ خاکم گذری / سر برآرد ز گِلم رقص کنان عَظمِ رَمیم! “».